Francaise
English
فارسي
جستجو
اطلاعات تماس
نقشه سايت
صفحه اصلي

Skip Navigation Links

 

مطلبی که خواهید خواند از کتابسفری با سرطان  پستان به سوی امید”  تالیف دکتر احمد کاویانی و همکاران می باشد. توصیه می شود برای دریافت فایل اصلی کتاب که به صورت مصور می باشد، و به صورت PDF است، این قسمت را کلیک نمایید.

 

 

نسخه کامل و قابل چاپ

 

 

 

 

 

 

 

چگونه سرطان پستان تشخيص داده مي شود؟

 

 

 

در این قسمت شما پاسخ سؤالات زیر را خواهید یافت:

 

 

-         انواع روشهاي تشخيصي براي سرطان پستان كدامند؟

-         معاينه توسط پزشك چرا و چگونه انجام مي شود؟

-         روشهاي تصوير برداري براي تشخيص سرطان پستان شامل چه مواردي است؟

-         ماموگرافی، سونوگرافی و MRI  هر یک چه ویژگی هایی دارند؟

-         نمونه برداري از پستان چگونه انجام مي شود؟

-         آسيب شناسي (پاتولوژي) چه نقشي در تشخيص بیماری دارد؟

-         مرحله بندي سرطان پستان چگونه انجام مي شود؟

-   علم ژنتيك در چه عرصه هايي از اين بيماري وارد شده و در آينده چه نقشي ايفاء خواهد كرد؟

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    اولين قدم براي تصميم‌گيري در مورد درمان صحيح و مناسب براي شما، تشخیص صحیح بیماری و فهم هر چه بيشتر در مورد آن است. مطالب اين بخش در شناخت روش هاي تشخيص بيماري، تعيين وسعت بيماري و انتخاب روش درماني مناسب به شما كمك مي‌كند. در این بخش دو موضوع، به طور جداگانه توضیح داده خواهند شد. ابتدا اقداماتی كه براي تعيين وجود سرطان استفاده مي‌شوند مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت و سپس آزمايشاتي كه پس از قطعی شدن تشخیص براي تعيين انتشار سرطان استفاده مي شوند، توضيح داده مي شوند.

 

الف- اقداماتی كه براي تعيين وجود سرطان استفاده مي شوند.

 

معاينه توسط پزشك

در صورتي كه غده اي در پستان خود لمس كرده ايد، اولين قدم در تشخيص، معاينه توسط پزشك جراح است. او به شما خواهد گفت كه آيا چنين توده اي واقعاً وجود دارد يا خير و اگر وجود دارد، بيشتر احتمال دارد كه اين توده خوش خيم باشد يا سرطاني. پس از معاينه، پزشك ممكن است مراحل تشخيصي بعدي را براي شما درخواست كند. هرگز روشهاي تشخيصی را بدون نظر پزشك و به طور خودسرانه انجام ندهيد. زيرا ممكن است اين كار بيهوده باشد و مجبور شوید که آزمایش را تکرار کنید. در حقیقت ممکن است در مواردی لازم باشد آن آزمایش به شکل دیگری انجام شود.

 

روش هاي تصويربرداري‌

روش هاي تصوير برداري متعددي وجود دارند كه پزشك به وسيله آن مي تواند نسج پستان را بررسي و در مورد توده احتمالي موجود در آن قضاوت كند. مهمترين اين روش‌ها كه به فراواني استفاده مي شوند، ماموگرافي و سونوگرافي و در درجات بعدی MRI هستند.

ماموگرافی چگونه انجام می شود؟

در ماموگرافی، از اشعه ایکس برای عکس برداری از ساختمان های داخل پستان استفاده می شود. این روش یک روش سریع و ساده است. شما به کمک تکنسین مربوطه در مقابل دستگاه می ایستید و پستان ها در دو جهت، بین دو صفحه شفاف و مسطح فشرده می شوند و سپس اشعه ایکس به آنها تابیده می شود. این فشار و یا وضعیت ایستادن شما ممکن است کمی ناراحت کننده باشد، ولی توجه کنید که این کار تنها 2-1 دقیقه طول می کشد و سپس عکس ساختمان های داخل پستان بر روی فیلم حساس دستگاه خواهد افتاد.

 

اگر انجام ماموگرافی چند روز پس از اتمام عادت ماهیانه باشد، این درد و فشار به حداقل خواهد رسید. توجه داشته باشید که وارد کردن این فشار برای گرفتن یک عکس با کیفیت خوب الزامی است و به هیچ وجه خطری برای پستان ندارد.

در مورد توده های پستانی بطور خلاصه باید بدانید که هر قدر توده سفت تر بوده وحاشیه های نامنظم تر داشته باشد و همراه توده های سفت دیگر در ناحیه زیربغل باشد، احتمال بدخیم (سرطانی) بودن آن بیشتر است. توده‌هایی که شبیه یک فندق با حاشیه کاملاً منظم و متحرک در پستان لمس می شوند و علایم پوستی ایجاد نکرده اند و همراه سایر علائم نیستند احتمالاً خوش‌خیم هستند. حتی با دانستن این اطلاعات هرگز خود به تنهایی در مورد خوش خیم یا بدخیم بودن توده پستانی خود قضاوت نکنید. در این کار همیشه لازم است که پزشک جراح شما را معاینه و راهنمایی کند. این نکته مورد تاکید قرار می‌گیرد که ماموگرافی می تواند به دو دلیل کاملاً متفاوت انجام شود.

1.          ماموگرافی جهت کنترل و بررسي افراد سالم: در فرد سالم که هیچ علامتی از بیماری ندارد، این کار صرفاً به منظور پیدا کردن یک کانون احتمالی از بیماری انجام می شود.

2.          ماموگرافی برای تشخیص در افراد مشکوک به وجود بیماری: در فردی که برخی از علایم بیماری را دارد، این کار برای تأیید تشخیص بیماری و بررسی مشخصات آن انجام می شود.

     در شکل اول بجز در موارد خاص اطلاع از شرح حال بیمار برای پزشک رادیولوژیست الزامی نیست و ارائه گزارش ماموگرافی نیز می تواند با تاخیر مختصری انجام شود در حالی که در ماموگرافی تشخیصی لازم است رادیولوژیست از شرح کامل پرونده پزشکی بیمار آگاهی داشته و گزارش مربوطه در سریع ترین زمان آماده شود. همچنین در این حالت احتمالاً انجام روش های تکمیلی و مشاوره با جراح و سایر اعضای تیم درمانی نياز خواهد بود. 

اگرچه روش انجام ماموگرافی برای هر دو منظور مورد اشاره یکسان است، ولی در این فصل انجام این کار در افراد مشکوک به وجود بیماری مد نظر می باشد.

 

توجه داشته باشید که حتی با وجود رعايت تمام نكات لازم برای انجام ماموگرافی، ممكن است پس از ظهور عكس‌هاي شما، بنا به تشخیص رادیولوژیست مسئول، نياز به تكرار مجدد عکس ها باشد. اين بدين علت است كه پس از بررسي اوليه عكسها، مشخص شده است كه گاه نياز به بررسي دقيق تر قسمتي از پستان وجود دارد. از سويي ديگر گاهي اوقات عكس مناطقي از پستان كه طبيعي هستند، روي هم مي افتند و تصويري شبيه به يك منطقه مشكوك ايجاد مي كنند. بنابراين گرفتن كليشه اضافي جهت بررسي بيشتر برخي مناطق پستان ممكن است مورد نياز باشد. نگران نشوید! اين موضوع دليلي بر وجود توده سرطاني نيست و فقط یک بررسی تكميلي است.

سونوگرافي چيست؟

در اين روش به جاي اشعه ايكس، ‌از امواج صوتي براي بررسي توده هاي پستاني استفاده مي شود. سونوگرافي معمولاً در مواردي انجام مي شود كه پزشك به هر دليل، بررسي هاي بيشتري را صلاح بداند، ‌مثلاً در مواقعي كه بافت پستان در خانمي متراكم و سفت باشد و يا سن بيمار كمتر از 35 سال باشد. اما بيشترين كاربرد سونوگرافی براي افتراق توده هاي توپر از توده هاي حاوي مايع و كيستهای پستان است. سونوگرافي در تشخيص شبه توده ها (توده هاي طبيعي که ناشی از به هم چسبیدگی سلول های طبیعی پستان هستند)، از توده های واقعی که غيرطبيعي هستند نيز كمك كننده است.

براي انجام سونوگرافي، فرد در وضعيت خوابيده قرار مي گيرد و راديولوژيست پس از آغشته کردن سطح پوست با ژل لغزنده کننده، وسيله خاصي به نام پروب را روي پستان حركت مي دهد و تصوير بازسازي شده توسط كامپيوتر، بر روي صفحه نمايشگر قابل مشاهده است. معمولاً انجام این کار باعث ایجاد درد و ناراحتي در بیمار نمی شود.

 

MRI

يك روش تصويربرداري بدون درد ديگر MRI است که برای تشخیص ماهیت توده های پستانی به کار می رود. در اين روش از امواج راديويي و مغناطيسي كه مستقيماً وارد بدن بیمار مي شوند و تصاوير دقيقي از اندام هاي داخلي ايجاد مي‌كنند، استفاده می شود. اگرچه پیش از این کاربردهای MRI بسیار محدود بود ولی امروزه موارد کاربرد آن بیشتر شده و حداقل شامل موارد زیر می شود:

-   بررسی پستان در افرادی که دارای پروتز پستان هستند و معاینه پستان یا انجام ماموگرافی یا سونوگرافی در آن ها با مشکلاتی روبروست.

-   بررسی پستان در افرادی که قبلاً تحت عمل جراحی پستان قرار گرفته اند. در این موارد انجام معاینات یا ماموگرافی دقت کمتری دارد.

-   هرگونه شک تشخیصی که علی رغم انجام معاینه، ماموگرافی و سونوگرافی برطرف نشده باشد.

-   در افرادی که بعد از درمان سرطان پستان، شک به عود وجود دارد ولی سایر روش های تشخیصی کاربرد زیادی ندارد.

-   بررسی معمول پستان در بانوانی که عوامل خطر متعدد داشته و برای بروز بیماری جزو گروه پرخطر محسوب می شوند، مثال بارز این مورد، افرادی هستند که طی بررسی‌های ژنتیکی، متوجه جهش‌های ژنی مسئول ایجاد سرطان پستان در آنها شده اند.

 

 

نمونه برداري

در صورتي كه نتايج معاينات و تصويربرداري هاي پستان غيرطبيعي باشند، قدم بعدي نمونه برداري از توده جهت ارسال به آزمايشگاه و بررسي ميكروسكوپي سلول‌هاي آن است. روشهاي مختلفي براي نمونه برداري وجود دارند كه شامل موارد زير مي باشند:

1. نمونه برداري با سوزن باريك: در بسیاری از موارد به عنوان قدم اول در تشخيص يك توده پستانی، پزشك سوزن كوچكي را كه متصل به سرنگ است (مانند سوزن يك سرنگ معمولي كه جهت تزريقات به كار مي رود) وارد توده مي‌كند و تعدادي سلول را با مکش وارد سرنگ مي نمايد. اين سلولها سپس جهت بررسي ميكروسكوپي به آزمايشگاه ارسال مي شوند. اين روش آسپيراسيون سلولي يا FNA ناميده مي شود و نبايستي با «بيوپسي» يا «نمونه برداري نسجی» اشتباه گرفته شود. در صورتي كه توده، كيست باشد (كيست يك توده حاوي مايع است)، با این روش، مایع داخل کیست خارج شده و در صورتي كه پس از تخلیه، دیگر اثری از توده باقی نمانده و مایع داخل کیست خونی نباشد، تشخيص کیست ساده پستان قطعي می شود. در صورتي كه مايع خارج شده از كيست خوني باشد، این مایع براي آزمايش فرستاده مي شود و در غير اين صورت اين توده يك كيست ساده تلقي شده و هيچ آزمايش تكميلي ديگري لازم نيست. اگر محل توده به خوبی و به آسانی قابل لمس نباشد، FNA با هدایت سونوگرافي و به كمك آن انجام مي شود. به این معنی که ابتدا محل توده توسط سونوگرافی کاملاً مشخص شده و سپس با دید غیر مستقیم و از طریق صفحه نمايشگر، مکش (آسپیراسیون) انجام می شود.

          اين روش به هر يك از دو شكل فوق كه انجام شود، بسيار آسان و ارزان است و حتي نيازي به بي حسي ندارد و در صورتي كه همراه با معاينه پزشك و ماموگرافي انجام شود، دقت آن بسیار بالا خواهد بود. فقط بايد توجه داشت كه انجام آن احتياج به مهارت کافی پزشك دارد. بنابراين توجه داشته باشید که این کار بايستي توسط پزشك جراح مجرب در اين امر انجام شود.

2. نمونه برداری بافتی از طریق سوزن (Core needle Biopsy): این روش مشابه روش قبل بوده ولی در این روش قطر سوزن بيشتر است و از سوزن‌هاي مخصوص که ضخيم ترند جهت برداشت نمونه از توده پستاني استفاده مي شود. در این روش ستون باریکی از نسج پستان (و نه فقط تعدادی از سلول ها) خارج شده و جهت مطالعات آسیب شناسی در اختیار آزمايشگاه آسیب شناسی قرار مي گیرد. اگر چه تكنيك اين دو روش مشابه است ولی این روش، بافت بيشتري را براي تشخيص بيماري فراهم مي آورد كه تشخیص قطعی را امكان پذير می سازد. امروزه در اغلب موارد، می توان این روش را جایگزین نمونه برداری از طریق جراحی نمود. باید دانست که در کنار بالاتر بودن ارزش تشخیصی، عوارض انجام این روش نظير خونريزي و درد، بيشتر از آسپیراسیون سوزنی با سوزن های باریک است. در این روش تمام توده از بدن بیمار خارج نمی شود و این اقدام صرفاً یک اقدام تشخیصی است. برای انجام این کار، جراح محل ورود سوزن را بی حس می کند و سپس به نمونه گیری اقدام می نماید. بزرگترین حسن این روش این است که این کار باعث می شود تشخیص بیماری قبل از اقدام به جراحی یا اقدامات شدیدتر مشخص شود و بنابراین جراح با کمک سایر پزشکان تیم معالج و نیز بیمار، می تواند نقشه کامل مراحل درمانی را از ابتدا مشخص کند و بیمار بتواند نسبت به اقداماتی که لازم است انجام دهد اشراف پیدا کند.

3. نمونه برداري به روش جراحي: دراين روش بخشي از توده يا در اغلب موارد تمامي آن توسط يك برش كوچك كه بر روي پستان ايجاد مي شود، خارج        مي گردد. اين روش با بي حسي موضعي و یا بيهوشي عمومي انجام مي شود و پس از اتمام عمل، محل برش بخيه خواهد شد.

انتخاب نوع تكه برداري از پستان بسته به شرايط توده و نیز شرایط بيمار و بر اساس شک بالینی پزشک معالج متفاوت است. در تمامي اين روش ها، نسج خارج شده به آزمايشگاه پاتولوژي ارسال خواهد شد.

نمونه نسجی پس از خارج شدن از بدن (خواه به روش بیوپسی با سوزن قطور خواه با جراحی)، به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال می شود.

يك پزشک متخصص آسيب‌شناسی (پاتولوژيست)، بافت خارج شده را زير ميكروسكوپ بررسي خواهد كرد و گزارشی راجع به يافته هاي خود خواهد داد که جزئياتي را در مورد ظاهر تومور و نوع سرطان پستان فراهم خواهد كرد. اين اطلاعات براي تصميم گيري در خصوص انتخاب روش درماني، مفيد و الزامی است. پزشك متخصص آسیب شناسی براي تهيه و ارسال گزارش از تكنيك‌هاي مختلفي براي آماده سازي نسج استفاده مي كند. در روش عادي كه نمونه در فرمالين آماده شده و سپس تحت بررسي قرار مي گيرد، پاسخ در مدت زمان حدود یک هفته گزارش مي شود. این روش دقیق ترین روش در بررسی آسیب شناسی تومور است. در روش‌هايي كه نمونه را با تكنيك انجماد(Frozen Section)  آماده بررسي مي‌كنند، زمان پاسخ به چند دقيقه تقلیل می یابد و  پزشك متخصص مي تواند حتي در زماني كه بيمار هنوز در اطاق عمل است پاسخ را اعلام كند. البته اين روش محدوديت‌هاي خاص خود را دارد. در این روش بررسی تمام خصوصیات بافت شناسی تومور مقدور نیست و حتی در موارد محدودی احتمال اشتباه تشخيصی وجود دارد. علاوه بر اين، استفاده از اين روش (تکنیک انجماد نسج) در توده هاي کوچک (کمتر از یک سانتی متر) عملاً غيرممكن است.

 

گزارش آسيب شناسي

جواب آسيب شناسي می تواند به یکی از فرم های زیر باشد:

1.      نتیجه بررسی كاملاً طبيعي است: نياز به اقدام اضافه تري نيست.

2.      نتیجه حاكي از وجود سرطان نیست، اما سلول‌ها كاملاً هم طبيعي   نمی باشند (مثلاً انواعي از بيماريهاي خوش خيم): شما بايد تحت نظر پزشك قرار بگيريد كه بسته به جواب آسيب شناسي، پزشكتان شرايط    پیگیری های بعدی را براي شما روشن خواهد كرد.

3.      نتیجه آسيب شناسي حاكي از وجود توده سرطاني در پستان است: مراحل مختلف درمان سرطان آغاز خواهد شد. از آنجا كه بسته به خصوصيات توده سرطاني روشهاي مختلف درماني وجود دارند، ممكن است آزمايشات اضافه تري نيز از سوي پزشك درخواست شود. براي مثال، با توجه به سن شما بررسي وضعيت گيرنده هاي هورموني تومور و يا برخي آزمايشات خوني انجام خواهد شد.

گزارش آسيب شناسي بايد حداقل شامل اندازه تومور (یک سانتی متر، دو سانتی متر و ...) و سایر مشخصات سلولی سرطان باشد. وقتي سرطان در حال گسترش است و تومور به سمت خارج از غشاي پايه سلول‌ها و بافت اطراف آن رشد كرده است، سرطان از نوع مهاجم نامیده می شود که با وضعيتي كه سرطان غيرمهاجم يا درجا خوانده مي شود، متفاوت است. وضعيت اخير در واقع در بسیاری از موارد، یک سرطان حقيقي با مشخصات مربوط به سرطان‌هاي مهاجم نيست بلكه مي تواند در آینده به سمت سرطاني شدن پيشرفت كند. شرح بیشتر این موضوع در فصل مربوطه آمده است.

 

گيرنده هاي استروژني و پروژستروني

متخصص آسيب شناسي آزمايشات ديگري نيز بر روي بافت يا تومور خارج شده از پستان انجام خواهد داد. اين آزمايشات بسته به بيمارستان يا محل زندگي شما متفاوت خواهند بود. آزمايشات مربوط به گيرنده هاي استروژني و پروژستروني، ميزان حساسيت تومور را به اين هورمون ها مشخص خواهند كرد. در صورتي كه در سلول‌هاي تومور، مناطقی براي اتصال هورمون ها وجود داشته باشند گفته مي شود كه آن تومور از نظر گيرنده هاي استروژني و پروژستروني مثبت است.

معمولاً مثبت بودن گیرنده های استروژني در تمام سنین شایع است، هر چند در افرادی که قبل از سنین یائسگی هستند اين احتمال، اندكي كمتر است.

بیمارانی كه گیرنده استروژني آنها مثبت است، معمولاً پاسخ بهتری به درمان می‌دهند. البته اين موضوع در تمام بيماران ثابت نبوده و قطعيت ندارد. تومورهاي با گيرنده استروژن مثبت مي توانند با داروهاي ضد استروژني مثل تاموكسي فن يا مهاركننده هاي آروماتاز درمان شوند.

 

آزمونهاي فلوسيتومتري

آزمايشات ديگري كه گاهي جهت اندازه‌گيري سطح فعاليت سلول‌هاي تومور استفاده مي شوند، آزمون فلوسيتومتري مي‌باشد كه شامل مواردي نظير درصد تكثير ماده ژنتيكي (DNA) در سلول‌هاي سرطاني است. همانندسازي DNA معمولاً علامت اين است كه سلول در حال آماده سازي خود براي تقسيم و تبديل شدن به دو سلول است. سطح فعاليت پايين، دلالت بر سرعت رشد و تقسيم سلولي آهسته و سطح  فعاليت بالا دلالت بر تكثير سريع دارد.

اينكه آيا اين آزمايشات اطلاعات مفيدتري در مقايسه با تست‌هاي رايج در مورد سرعت پيشرفت بيماري در يك خانم به ما بدهند يا خير، هنوز مورد سوال است. بنابراین انجام اين آزمايش براي تمام بيماران الزامي نبوده و در حال حاضر در موارد خاص و نیز موارد تحقيقاتي استفاده مي شود.

 

 

ب- آزمايشاتي كه براي تعيين انتشار سرطان استفاده مي شوند.

 

اسكن استخوان

اين آزمایش يك روش تصويربرداري است كه جهت بررسي انتشار سرطان به استخوان‌ها استفاده مي شود. مقدار كمي از ماده راديواكتيو به داخل وريد تزريق مي‌شود و از اين طريق به داخل جريان خون راه پيدا مي‌كند. در نقاطي كه يك تومور سرطاني در داخل استخوان وجود داشته باشد، ماده راديواكتيو تجمع پيدا كرده و تصوير حاصله، نشان دهنده وجود يك وضعيت غيرطبيعي خواهد بود. ذرات راديواكتيو به حدی کم هستند که به شما صدمه‌اي نخواهند زد و باعث تحريك رشد تومور سرطاني نيز نخواهند شد. ذكر اين نكته ضروري است كه افزايش جذب ماده راديواكتيو در برخي استخوان ها مي تواند در اثر موارد ديگري نظير ضربه، التهاب، عفونت و ... نيز ديده شود، لذا تفسير اين آزمايش را به عهده پزشك معالج خود بگذاريد.

 

سونوگرافي

اين روش تصوير برداري به طور معمول براي بررسي كبد و ساير اعضاي داخل شكم و لگن استفاده مي شود. در این روش از امواج صوتي استفاده می شود و تصویر ایجاد شده وضعیت کبد بیمار را مشخص می کند. معمولاً سونوگرافي جهت بررسی گسترش تومور به كبد استفاده مي شود.

 

CT اسكن

در اين تست از امواج اشعه ایکس که از زواياي مختلف به بدن بیمار تابیده     می شود استفاده می شود. تصاویر ایجاد شده توسط كامپيوتر با هم تركيب می شوند و يك تصوير مقطعي از اندام هاي داخلي بدن ايجاد مي‌كنند. اين روش بدون درد است و در مرکز تصويربرداري انجام مي شود. با اين روش، انتشار بيماري به اندام‌هاي داخلي مثل ریه، كبد و سایر ارگان های داخل قفسه سینه و شکم با دقت زیادی قابل تشخيص است.

 

MRI

يك روش تصويربرداري بدون درد ديگر MRI است. در اين روش از امواج راديويي و مغناطيسي كه مستقيماً وارد بدن شما مي شوند و تصاوير دقيقي از     اندام هاي داخلي از جمله کبد و ریه ها ايجاد مي كنند، استفاده مي شود. چنانچه در CT اسکن شک تشخیصی وجود داشته باشد و بررسی های بیشتر لازم باشد، از این روش بهره گرفته می شود.

اسکن PET

از این روش تشخیصی که چند سالی است به دنیای پزشکی عرضه شده است، برای بررسی گرفتاری سایر اعضای بدن و یا عود تومور در محل عمل استفاده می‌شود. آنچه اهمیت دارد این است که این روش که می تواند با یا بدون CT اسکن همزمان انجام شود، دارای دقت تشخیصی بسیار زیادی است ولی با توجه به هزینه‌های بالا در دسترس همگان وجود ندارد. در کشور ما تا زمان نگارش این کتاب هنوز مرکز PET راه اندازی نشده است که امید است بزودی این کار انجام شود.

 

چگونه مي توانم بفهمم كه سرطان من در چه مرحله اي است؟

مرحله بندي، پي بردن به اين است كه سرطان در چه وسعتي و در كجاي بدن شما قرار دارد. دانستن مرحله سرطان براي تعيين پيش آگهي بيماري و مؤثرترين اقدامات درمانی كمك شایان توجهی خواهد كرد. برای مرحله بندي دقیق بیماری در اختیار داشتن اطلاعات زیر از تومور ضروری است:

-         اندازه تومور

-         گرفتاري غده هاي لنفاوي و تعداد آنها

-         متاستاز يا گسترش سلولهاي سرطاني به اعضای دیگر در زمان تشخيص

بيشتر سرطان ها در زمان تشخيص در مرحله 1 يا 2 هستند و در اين مراحل تا حد زيادي قابل درمان مي باشند. پزشك شما مرحله بيماري را با اخذ شرح حال، انجام معاينات باليني و نتایج گزارش آسیب شناسی و رادیولوژی مشخص        خواهد كرد.

سایر آزمايشاتي كه به پزشك شما براي تعيين مرحله بيماري كمك خواهند كرد عبارت از عكس قفسه سينه، اسكن استخوان و آزمايش خون مي باشند كه برای هر بیمار یک یا همگي آنها بنا به صلاحديد پزشك معالج درخواست خواهد شد. آنچه اهميت دارد اين است كه پس از اتمام مراحل درماني نیز بايد آزمايشات مختلفی در فواصل مشخص براي اطمينان از سركوب دائمي بيماري انجام دهيد.

در حالیکه اگر انجام این آزمایشات به صلاحدید پزشک معالج لازم باشد، دلایل دیگری هم براي عدم انجام اين آزمايشات وجود دارد. اين آزمايشات گران هستند و شانس پيدا كردن موارد غيرطبيعي با انجام آنها نسبتاً كم است. مي توانيد از پزشكتان بپرسيد كه اين آزمونها چه اطلاعات جديدي ممكن است فراهم كنند و چگونه مي توانند بر درمان شما اثر بگذارند.

 

 

خلاصه

اولين قدم در تشخيص سرطان پستان معاينه توسط جراح است پس از آن او شما را براي انجام ماموگرفي، سونوگرافي، نمونه برداری يا ساير روش‌هاي تشخيصي راهنمايي خواهد كرد. این اقدامات  براي تعيين وجود سرطان در پستان استفاده مي‌شوند. توجه كنيد كه در انجام هر يك از اين كارها برنامه خاصي وجود دارد كه مي توانيد در مورد آن با جراح خود صحبت كنيد. تا به امروز تشخيص سرطان پستان از طريق آزمايشات خوني يا موارد مشابه آن مقدور نيست.

برخی آزمايشات نیز براي تعيين انتشار سرطان استفاده مي شوند که شامل اسكن استخوان، سونوگرافی،  CTاسکن و برخی آزمایشات دیگر هستند که بنا به صلاحدید پزشک معالج درخواست می شوند

 

اطلاعات تماس

تهران، خیابان ولی عصر،خیابان شهید عباسپور، بالاتر از بیمارستان دی، میدان توانیر، پلاک 3، ساختمان پزشکی طلا، واحد 42

تلفن: 88663937 -021

نقشه در Google Map


آخرین اخبار
1 2 3

© 1387 - وب سايت دکتر احمد کاوياني

Rayanpajouh Co.